Şimdiye kadar “ sufi yolu” ve bir sufi yol olan “ Nakşibendiğilik” in özünü, esasını genel çerçeve içinde açıklamaya çalıştım. Şimdi bu alanda asıl sorun olan, bu yolu kullanan, istismar eden, insanların inançlarını sömüren, yol vurucular üzerinde kimi şeyler söylemeye…                                                                          

Kur’an’da Hz. Muhammed din alanında daha önce ortaya çıkan ve daha sonraki zamanlarda ortaya çıkacak olan din istismarcıları şarlatanlar konusunda inanları uyarmıştır. 58/ 19 ayette bu kimseleri “ şeytanın dostları” ; 26/95 ayette ise “ İblisin Orduları” olarak deyimlemiş ve  9/34 ayette de “ Bunlar insanların mallarını patlayasıya yerler ve insanları Allah yolundan alıkoyarlar.” Diye bunların nasıl insanları yanlış yollara sevk ettiklerine onları sömürdüklerine dikkatleri çekmektedir.                                                                                                              Hz. Peygamber’den sonraki dönemlerde böyle kimselerin türemiş olduğuna tarih şahit olmuştur. Gerçek hak adamları, arifler kendi dönemlerinde böyle kimselerden çok çekmişler ve bunların hallerinden şikayetçi olmuşlardır. Hz. Mevlana sekiz yüzyıl önce şöyle demiştir : “ Her ele yapışma zira avcılar avlarını yakalamak için kuş taklidi yaparlar.”  Mevlana’nın oğlu Sultan Veled bu kimseleri “ İdris kisvesine bürünmüş iblisler” diye yerden yere vurmuştur. Yunus Emre de “ her mürşide gönül verme yolunu sarpa uğratır.” Diye inananları uyarmıştır. Bir sufi büyüğü olan Mehmet Şemsettin de “ Miftah’ül Kulüp” adlı eserinin daha başında bu kimselerden şikayetini dile getirmiştir. “ Bugün birçok kimseler Ehlullah kisvesine bürünüp, önceki kimselerin yazdıklarını ve söylediklerini okuyup ezberleyerek meclisler kurup sanki kendi halleri ve tecellileriymiş gibi göstererek akıl, heva ve nefslerinin anlayabildikleri kadar söylüyorlar. Bununla beraber siyret ve Hz. Peygamber’in yoluna aykırı yaşadıklarını görmüyorlar. Böyle kimselerin sapkınlık içinde olduklarını kavrayamayan bilgisiz kimseler, bunlara aldanarak, Allah’a ve bana sevgi besleyen kimselerin yollarını şaşırmalarına neden oluyorlar. Hakikat ilmine talip olanlara, ilimleriyle amil olanlara, Salih kimselere “ nasipsiz” diye taş atıp bütün hak yoluna gidenlere yan baktırmaya neden oluyorlar…”                                                    

Şu kadar var ki sufi yol, nefsin aslına doğru seyretmesinin, nefsi emareden kurtularak ruha doğru insanın seyretmesinin usul ve esaslarını gösteren, insana hizmet eden bir irfan okuludur. Kur’an’a dikkatle bakıldığında ;  onun insan ruhunu manalara teşvik ettiğini, insana insanlığını öğrettiğini, en yüksek ahlakı talim ettirdiğini ve Hz. Muhammed’i de yetkin bir örnek olarak takdim ettiğini görmek mümkündür…